Hoewel de projectlocatie lange tijd bekendstond als de ‘speeltuinlocatie’, ligt zij op een voormalige gemeentelijke stortplaats. Deze bodemgeschiedenis stelde concrete randvoorwaarden aan de ontwikkeling en was medebepalend voor de buitencontour van het gebouw. Een belangrijke sociale opgave was het verbinden van de bewoners van Solis en Rentree. De gemeenschappelijke ruimte vormt daarom het hart van het project: een laagdrempelige plek voor ongedwongen ontmoeting, waar zorg en zelfstandig wonen ruimtelijk en sociaal met elkaar worden verbonden.
De verschillende randvoorwaarden, programma’s en belangen van twee opdrachtgevers zijn uiteindelijk samengebracht in één samenhangend woongebouw met een vriendelijke, herkenbare en uitnodigende identiteit. Samen met alle betrokken partijen zijn de uiteenlopende uitdagingen van deze plek en opgave samengebracht in één helder en vanzelfsprekend ontwerp. Een gebouw met een samenhangende identiteit, dat reageert op zijn stedenbouwkundige positie aan de Rielerweg en tegelijkertijd in maat, schaal en uitstraling aansluit bij de persoonlijke leefwereld van zijn bewoners. De architectuur zoekt niet nadrukkelijk het gebaar, maar stelt de mens en het dagelijks gebruik centraal. Het gebouw biedt een warme en herkenbare woonomgeving, is uitnodigend naar bezoekers en heeft tegelijkertijd voldoende kracht om op deze markante plek een vanzelfsprekende positie in te nemen.
Kenmerkend voor het ontwerp is de manier waarop ontmoeting ruimtelijk is vormgegeven. De gemeenschappelijke ruimte vormt, als een ‘wig’ tussen de twee gebouwdelen, letterlijk en figuurlijk het hart van het project. Hier komen Solis en Rentree samen en ontstaat ruimte voor spontane ontmoeting en gezamenlijk gebruik.

Het project geeft invulling aan een markante plek aan de Rielerweg, voegt zorg en betaalbare woningen voor ouderen toe en verbindt zelfstandig wonen, zorg en ontmoeting. Daarin schuilt de architectonische kwaliteit: niet in een spectaculair gebaar, maar in een gebouw dat past bij zijn plek en zijn gebruikers, en de juiste uitgangspunten biedt voor een prettig dagelijks leven. Een gebouw dat niet expliciet vraagt om bekeken te worden, maar uitnodigt om er te wonen, elkaar te ontmoeten en je er thuis te voelen.
Hof van Sluiswijk draagt bij aan de duurzame ontwikkeling van Deventer door duurzaamheid nadrukkelijk breder te benaderen dan alleen energiegebruik, materiaalkeuzes en technische prestaties. De maatschappelijke betekenis van het project is minstens zo belangrijk. Door zorgappartementen en sociale huurappartementen voor een oudere doelgroep binnen één ontwikkeling samen te brengen, ontstaat een woonomgeving waarin zelfstandig wonen, zorg en ontmoeting op een vanzelfsprekende manier met elkaar verbonden zijn.
Daarbij raakt het project aan een kenmerkende Deventer waarde: noaberschap. Een stad waarin mensen naar elkaar omkijken en waarin iedereen, ongeacht leeftijd, inkomen of zorgvraag, zoveel mogelijk onderdeel kan blijven van de samenleving. Het project geeft hier ruimtelijk invulling aan door zelfstandig wonen en zorg niet van elkaar te scheiden, maar juist met elkaar en met de omgeving te verbinden. Het gebouw is daarmee geen geïsoleerde zorgvoorziening, maar nadrukkelijk onderdeel van de buurt en het dagelijks leven aan de Rielerweg. Zo ontstaat een ontwikkeling waarin de sociale, stedenbouwkundige en duurzame ambities elkaar versterken: zelfstandig wonen waar het kan, zorg nabij waar het nodig is en ontmoeting als verbindende factor. Daarmee draagt het project niet alleen bij aan de actuele woning- en zorgopgave van Deventer, maar vooral aan een inclusieve, betrokken en toekomstbestendige stad.